Jest pogodzona ze sobą i swoją życiową rolą. Nie zmienia poglądów, nie mówi tylko po to, by przypodobać się otoczeniu. Nie milczy. Realizuje zasady „marketingu własnej sprawy”, nie jest skromna, nie chowa się w cieniu. W każdej sytuacji upiera się, by dostać to, co najlepsze. Uważa się za dobrą, jest po swojej stronie, więc z wad czynni zalety.
Wie, że inni traktują nas tak, jak my się prezentujemy.
Nie mówi o swoich słabościach i problemach, nie żali się i nie marudzi. Rozwija siłę woli — nie mówi: „spróbuję”, „chciałabym”. Mówi: „mogę”, „chcę”, „będę”. Używa języka siły, bo sukces przychodzi tylko do tych, którzy go pragną. Nie czeka, aż ktoś ją odkryje, awansuje… Sama, jest aktywna. Nie czyni innych odpowiedzialnymi za określone sytuacje w swoim życiu.
DO PRZEMYŚLENIA DLA KOBIET
Są różne rośliny… Król podchodzi do sosny i pyta:
Dlaczego się uśmiechasz?
Dlatego, że nie mam takiego pięknego kwiatu jak róża — odrzekła Sosna.
A ty różo, dlaczego jesteś smutna?
Dlatego, że nie mam takiego owocu, jak grejpfrut.
Król dostrzegł roślinę o pomarańczowym kwiatostanie i zapytał:
Dlaczego nie jesteś smutna?
Nie jestem smutna, bo jeżeli chciałbyś czegoś innego, to nie posadziłbyś mnie. Chciałeś mnie, więc jestem. Każdy z nas jest potrzebny taki, jaki jest. Ma świecić swoją gwiazdą oryginalności.
Doceń siebie taką, jaką jesteś.
Kobieta z klasą dba o swój czas, obserwuję, na co go marnuję. Robi listy spraw ważnych, istotnych. Nie trwoni godzin na zbędne, nieistotne spotkania, pogaduchy. Umie mówić „nie” z uśmiechem.
Jest asertywna, nie tłumaczy się, odrzuca prośby bez bliższego uzasadnienia. Nie rozdrabnia się — czy jest egoistką?
Każde słowo wypowiada z pozytywnym nastawieniem, sprawia wrażenie kompetentnej i odpowiedzialnej. Nie degraduje się słowami: „Jestem tu tylko…”.
Wie, że inni traktują nas tak, jak my się prezentujemy.
Nie osłabia swoich osiągnięć, nie obniża ich wartości do poziomu szczęścia czy przypadku. Bez zastanowienia akceptuje pochwały, a sama stosuje je wobec otoczenia, ale z rozwagą i świadomością celu.
Wie, że jeśli kobieta chwali kogoś, kto jej zazdrości lub jest jej wrogiem, a inni to słuchają, to zyska w oczach grupy, co daje nam przewagę.
Jej ton głosu nie jest piskliwy ani wysoki, na końcu zdania nieco zniża głos, by nabrać tonu przekonania. Robi przerwy podczas mówienia, wie, że zapamiętywane jest tylko to, co zostało wypowiedziane na końcu. Wchodzi w pojedynki siły wzroku. Im droższą ubiera podstawową częścią odzieży, tym oszczędniej dobiera dodatki. Nie nosi zbyt wielu kolorów, by nie wzbudzać negatywnych uczuć na temat swojej psychiki.
